Sorrrrrrrryyy,,

kan nu pas een verhaal schrijven. ben namelijk 10 dagen in de molukken geweest. heb daar 'ondgetrokken met Fred die op morotai geboren is. Daar is nog amper internet laat staan internet café's alleen in kantoren e.d. maar goed we zijn dus van manado met het vliegtuig naar ternate gevlogen. een heel klein vliegtuigje en klein vliegveld. maar als je op het vliegveld komt komt er toch een bende mannen op je afstormen: taksi, ojek enz. vooral als je er als buitenlander uitziet. na die allemaal afgewimpelt te hebben en besloten te gaan lopen stopte er een grote auto met geblendeerde ramen die zei dat we een gratis lift kregen. dat sloegen we natuurlijk niet af. 't bleek een man van de overheid te zijn die voor planologie wertke. nog even op zijn kantoor geweest en vervolgens een hotel gezocht. het was een vrij duur hotel. ik had een vrij grote kamer en een lekker bed maar geen douche, maar daar ben ik inmiddels aan gewend. fred iets kleiner. de ramen waren alleen gevrfd waardoor ik elke ochtend heel laat wakker werd aangezien je geen gevoel van tijd hebt. We zijn die middag naar een besi putih marktje geweest. het is alleen zo dat in ternate en de rest van de molukken weinig toerisme is.. dus werd daar door iedereen aangesproken met haaia miss, of haai mister aangezien het engels maar door een enkel wordt gesproken. en heel veel mensen maken stiekem foto's van je. iedereen observeerd alles wat je doet. en als ik iets tegen ze zeg en ik loop door beginnen ze giebelen. die dag nog een motor tocht gemaakt waar we langs een orachtig meer zijn gekomen. die een vergelijkbaar verhaal heeft als het meer van lochness. heerlijke vruchten gegeten en prachtig landschap. ternate is een klein eiland waar we omheen zijn gereden langs de kust. prachtig weer totdat er een tsunami over ons heen kwam.. t was geen tsunami mr we waren beide doorweekt. die dag ook nog naar het sultanaat n(ja hoor ze hebben nog een sultanaat in ternate) geweest. waar de portugese ambassade op bezoek was. ik was alleen in me reiskleren gekledeed(hemoje en broek) dus een van de butlers vroeg of we de volgende dag wouden terug komen maar iets nettere kleren:P)

volgende dag weer rondgelopen en naar het sultanaat gegaan in iets nettere kleren. eerst naar ibu annie. een oude vrouw die de vader van fred heeft gekend. het sultanaat moet je voorstellen is een kleinpaleisje met een grote voorgevel van een half voetbal veld. dan heb je een buitenste ring met stoelen waar iedereen mag zitten en daarbinnen banken voor gasten e.d van de sultan. waar fred en ik mochten zitten aangezien de neef van de sultan 6 jaar in NL heeft gewoont en het leuk vond om nederlands te praten. ook een groep uit jakarta van designers ontmoet waarmee ik vreselijk heb gelachen om hun homo trekjes. en de vrouw van de sultan ontmoet die we allebei een handgaven en vervolegns gingen zitten. mr de neef : ferry beelf staan. dus ik zat al te kijken. blijkt dat je altijd moet blijven staan. niet zo'n goede indruk achtergelaten dus:$ er was 16 dagen feest in ternate aangezien de sultan 75 was geworden. dus s'avonds kwam de muziekgroep republiek uit jakarta optreden. die ik die middag al bij het sultanaat had gezien. mr niet wist dat dat een muziekgroep was. al lopende door ternate met een meisje van 10 aan me hand en een vriend van fred van vroeger aangekeken door iedereen. in een hoekje rustig te zitten. dachten mensen dat ik ook een artiest ofzo was. dus met 50 mensen op de foto en ik was het allang beu, komt een security van de sultan me helpen om vervolgens met hem op de foto te kunnen,, had die avodn een bevroren glimlach en heb besloten om nooit beroemd te wordne en een artiesten leven wat een vervelend leven!

heerlijk geslapen weer en plannen gemaakt om naar morotai te gaan. een ander eiland wat een reis van 8u is. dus met de speedboot door noodweer. in de speedboot zat iedereen al voor zn leven te bidden en ik maar lachen omdat ik een vervelend trekje heb dat als ik zenuwachtig ebn moet lachen.. en vervolgens met een takso 5u gerden naar tobelo. waar we 1 nacht hebben overnacht en de volgende dag een wat grotere boot van tobelo naar morotai hebben gepakt. geen speedboot meer voor ons! morotai is een vrij groot eiland maar alleen aan de kust bebouwd aangezien het in het midden nog tropisch regenwoud is. morotai is vanaf vroeger al een strategische legerbasis van de amerikanen. het heeft dus een hoop geschiedenis. er is een enorme slag geweest tussen de jappen en de amerikanen. waardoor er enorm veel vliegtuigen op morotai zijn neergestord. die vliegtuigen gebruiken ze nu als materiaal voor sieraden: besi putih. ook zie je op heel morotai kleine elementen terug zoalsplaten waar tanks overheen konden rijden worden gebruikt als hek, vele tonnen worden gebruikt voor alles. dit is niet de enige geschiedenis die morotai heeft ook is er een oorlog geweest tussen de christenen en de islammieten op heel de molukken.wat 10 jaar geleden is afgelopen. en ze elkaars vrienden nu zijn. maar je merkt dat religie heel belangrijk is en er niet veel hoeft te gebeuren over er kan weer iets uitborrelen. in morotai bij een familie geslapen. die een houten husje op palen boven het water hebben. ze hadden daar 1 mandi voor 5 gezinen. het water liep daar 1x per week. en elke dag een paar keer viel het stroom uit. er zijn nog weinig auto''s daar veel schakel scooters en 3 restaurant in de hoofdstad. voor de rest wat wegkioskjes. het gezin waar ik sliep was heel aardig, ik sliepbij annie en tia op de kamer. de indonesiers geven alleen niks om hun huis dus je ziet bijna geen kasten e.d alles in kartonnen dozen. spleten tussen de balken. ondanks dat waren het geweldige mensen en heb ik me daar ultiem vermaakt. met zwemmen in de zee s'ochtends de ene dag een scooter tocht de andere dag met iedereen in het dorp praten met handen en voeten en me indonesisch op pijl brengen.ik kan nu een klein gesprek voeren maar een gesprek volgen gaat al stukken beter. het hele dorp kende me als het niet bij naam was dan van vriende van foto's. want dat was ook op morottai weinig toeristen dus ik was als een artiest.

van morotai zijn we terug gegaan naar tobelo met de boot en vandaar een 18u durige schipreis geghad van tobelo naar monado. ik sliep op een klein stapelbedje met 500 andere indonesiers. heb uren op het dek gezten en van het uitzicht genoten. het was prachtig weer. overal kleine eilandjes om me heen. heel helder water. en jaaaa heb me eerste dolfijn gezien!:D en vliegende vissen. s'avonds met jongelui op 't denk geeten met een gitaar en liedjes gezingen en gekletst. ben nu weer in manado. ga over een paar dagen terug naar jakarta om het vliegtuig naar nederland te nemen. me reis loopt nu aan zn einde en heb deze dagen het échte indonesie gezien. heb veel gefantaseerd al starend op het dek dat ik een eigen huis op een eiland in indonesie heb. indonesie is wekrelijk een prachtig land. en ga er volgend jaar denk ik weer heen:D ga nog van me laatste week genieten. nu regend ;t buiten maar hoef even geen zon. me neus is zo rood als een pritt lijmstift.

hoorde dat in ijsland een vulkaan is uitgebarsten en het chaos is in europa.. hoop dat ik daar geen last van heb!

heel veel liefs en dnakjewle voor jullie reacties!

Gwen