Zooo, na een week geen internet geen bereik of iets te hebben gehad ebn ik weer in de bewoonde wereld wat van mij nog wel eits langer had mogen duren. Heb in Manado nog 2 hele leuke dagen en avonden gehad. waarin een priester me probeert heeft te overtuigen van het christendom, ik rustig naar een optreden stond te in een hoekje en rico net naar de w.c. was, de mensen op het podium omroepen dat er iemand uit Balanda (NL) is en er 500 mensne me in 1x aanstaren en ik knalrood werd. ik ong. 50 mensen op facebook uit indonesie heb verzamelt en ik super gehecht ben geworden aan de dochter van roos: pamela, een baby van 6 maanden:D

na die 2 dolle dagen in manado ben ik smaen met rico en de oom van rico met roos en haar broer naar het geboortje eiland van roos gegaan: ganga eiland. ongever een uur met het busje van fred daarheen gereden en een uur met een bootje. waar ong. 20 mensen op passen en door een benzine motortJE wordt aangedreven. De heenweg naar de ganga eiland was al geweldig. aangezien het eb was moesten we of wachten of een rondje om het eiland varen. 2e optie dus. op het ganga eiland heb je 2 dorpjes het moslim dorpje en het christelijke dorpje. Roos woont in het christelijke dorpje waar ongeveer 2000 mensne wonen. en iedereen elkaar kent. het eiland zelfs is prachtig, met de super witte stranden overal palmbomen en prachtig groen. Een glasheldere zee, waarin nog veel onaangetast koraal met daarbij prachtige vizzen zwommen. Het huisje van Roos moet je je voorstellen aan de buitenkant als een spaans wit huisje alleen hebben ze die in alle kleuren en de binnenkant leek mee rop een afrikaanse hut inrichting. grond is van zand, ze koken op petrolium, ze hebben geen douche maar een mandi, een zit w.c. geen stromend water dus. ze hebben alleen electriciteit nodig voor licht en telefoon opladen. electriciteit had je vanb 18:00 tot 01:00 s'avonds. iedereen is heel beneiuwd naar je en probeert met het handjevol engels dat ze kunnen en ik met me handjevol indonesisch wat ik kan een gesprek te voeren. Het ziet er allemaal heel gezellig en vredig uit. Totdat ik de schaduwzijde van het eiland kreeg te horen. Als je daar als pule (buitenlander) komt merk je hier niks van. De vrouwen zijn hier nog helemaal niet ge-emancipeerd dus zijn alleen maar goed voor het huishouden en kinderen krijgen. op het eiland is weinig werk,. Er is 1 resort en er is wat visserij voor de rest is de grond niet vruchtbaar genoeg dus is er een hoge werkloosheid. ze eten elke dag vis met rijst. Jawel hoor mensen heb in 4 dagen meer vis gegeten dan me hele leven)als ouder dus vele kinderen krijgen en ze die niet kunnen voeden verkopen ze de kinderen aan vaak chinezen die ze 24u in een winkel laten werken met een loon van 20€ per maand waarvan ze ooknog vrouwenspullen voor moeten kopen en de rest gaat naar hun familie. en in indonesie is het zo dat de voedselprijzen sterk omhoog zijn gegaan de laatste jaren. Als de dochters niet verkocht worden worden ze naar de 'grote' stad gestuurd in dit geval Manado wara ze vaak in de prostitutie terecht komen. Ook wordt er geen seksuele voorlichting gegeven en krijgen vele vrouwen al jong kinderen en vaak ook van verschillende mannen waardoor ze somsals uitschot worden gezien.

Al deze problemen waren natuurlijk allang bekent als 3e wereld land problemen maar om er met me neus bovenop te zitten en het zelf mee te maken brengt mij toch wel aan het denken. geluyukkig heb ik niet alleen hoeven dneken maar ook voorla genoten. ben naar een onbewoond eiland geweest met rico, roos, de broer van roos en ella. waar het ookal PRACHTIG was. onbeschijfbaar. en heb nog 3u staan dansen op een verjaardag van een overgrootoma die 88 werdt. hebben we in het begin met z'n 3er daarna met z'n 20 staan dansen. hartstikke gezellie en dat op water:P

Zal zo proberen de foto;s te uploaden, en plannen te maken voor me laatste 3 weken. wat vliegt de tijd. Hoop dat iedereen in NL leuke dagen heeft gehad, als ik me niet vergis heeft iedereen een paar dagen vrij gehad!

Heel veel liefs Gwen